
Ουσιαστική παρέμβαση στο Δημοτικό Συμβούλιο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας πραγματοποίησε ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Κοινωνίας Βήμα», κ. Τζελής. Στην τοποθέτησή του, αναφέρθηκε αρχικά στην επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, στηλιτεύοντας κάθε προσπάθεια ιστορικού αναθεωρητισμού και τονίζοντας το χρέος της τοπικής αυτοδιοίκησης να υπερασπίζεται τους δημοκρατικούς θεσμούς και την ιστορική μνήμη. Στη συνέχεια, έθεσε στο επίκεντρο το οξυμένο πρόβλημα της ακρίβειας που γονατίζει τα νοικοκυριά της πόλης, ασκώντας κριτική στη δημοτική αρχή για τα αυξημένα δημοτικά τέλη και την απουσία τοπικής συγκοινωνίας, ενώ κατέθεσε τρεις συγκεκριμένες προτάσεις για την άμεση οικονομική ανακούφιση των δημοτών.
Το Γραφείο Επικοινωνίας
Ακολουθεί το βίντεο και το πλήρες κείμενο της ομιλίας:
«Κύριε Τζελή, έχετε τον λόγο.» «Ευχαριστώ. Καλησπέρα στο σώμα και στους συμπολίτες μας.
Εγώ θα ξεκινήσω με τη χθεσινή επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, στην οποία ασφαλώς πήραμε μέρος και πάρα πολλοί συμπολίτες μας. Η επέτειος αυτή δεν αποτελεί απλώς μια τυπική ημερομηνία στο ημερολόγιο, αλλά θεωρώ ότι αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της μεταπολιτευτικής μας δημοκρατίας. Είναι η ζωντανή υπενθύμιση του αγώνα της νεολαίας και του λαού ενάντια στη δικτατορία, για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Δυστυχώς και φέτος, για ακόμα μία φορά, γινόμαστε μάρτυρες δημόσιων τοποθετήσεων —όπως αυτές του Υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, ως εκφραστή του ακροδεξιού βραχίονα του κυβερνώντος κόμματος— οι οποίες επιχειρούν να θολώσουν την ιστορική πραγματικότητα.
Η εμμονή σε αμφισβητήσεις γύρω από το πού και πώς έπεσαν οι νεκροί εκείνες τις μέρες, πέρα από το ότι προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων και όσων βασανίστηκαν, λειτουργεί και ως όχημα ιστορικού αναθεωρητισμού. Λες και έχει κάποια σημασία πού βρισκόταν ο Διομήδης Κομνηνός όταν έπεσε από σφαίρες ελεύθερων σκοπευτών, ή πού βρισκόταν ο φοιτητής που εκτελέστηκε από τον Ντερτιλή, ή ο φοιτητής της Αρχιτεκτονικής, ο Καϊλής, που βρέθηκε λίγους μήνες μετά δολοφονημένος στο κέντρο της Αθήνας. Εμείς, ως τοπική αυτοδιοίκηση, οφείλουμε να στεκόμαστε απέναντι σε κάθε προσπάθεια στρέβλωσης της σύγχρονης ιστορίας. Η καλύτερη απάντηση σε όσους επιχειρούν να ξαναγράψουν την ιστορία είναι η διαρκής υπεράσπιση των δημοκρατικών θεσμών, της ελεύθερης σκέψης και της ιστορικής γνώσης στις γειτονιές και στα σχολεία μας.
Ένα δεύτερο θέμα στο οποίο θέλω να αναφερθώ έχει να κάνει με το πιο πιεστικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει όλος ο ελληνικός λαός, και ασφαλώς χιλιάδες συμπολίτες μας στη Νέα Φιλαδέλφεια και τη Νέα Χαλκηδόνα, και δεν είναι άλλο από την οικονομική ασφυξία στην καθημερινότητά τους. Η ακρίβεια δεν είναι απλώς ένας αριθμός πλέον στις ειδήσεις. Είναι το άγχος στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, στον λογαριασμό του ρεύματος και της θέρμανσης, στη βενζίνη, στο ενοίκιο του σπιτιού.
Και όταν πάνω σε όλα αυτά προστίθενται και οι χρεώσεις του Δήμου, θεωρώ ότι η καθημερινότητα για τα νοικοκυριά, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους νέους και όλη την κοινωνία μετατρέπεται σε έναν αγώνα επιβίωσης. Βλέπουμε μια διπλή πίεση: η κυβέρνηση πιέζει τα εισοδήματα από πάνω, αφήνοντας την κοινωνία εκτεθειμένη στο κόστος ενέργειας και στέγασης, και ο Δήμος από κάτω με τα δημοτικά βάρη.
Σε τοπικό επίπεδο, θεωρώ ότι η ευθύνη εντοπίζεται σε δύο τομείς:
Πρώτον, στα υψηλά δημοτικά τέλη. Τα δημοτικά τέλη —και το αναφέρω επειδή θα έρθουν προς συζήτηση σε κάποιο από τα προσεχή δημοτικά συμβούλια τα τέλη του επόμενου έτους— δεν είναι ένας απλός λογιστικός αριθμός στον προϋπολογισμό μας. Είναι χρήματα που λείπουν από το τραπέζι μιας οικογένειας και από το ταμείο ενός μικρού καταστήματος. Και όταν ο κόσμος δυσκολεύεται να καλύψει βασικές ανάγκες, ο Δήμος οφείλει να λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας και όχι ως ένας ακόμη εισπρακτικός μηχανισμός.
Δεύτερον, αυτό που επιβαρύνει είναι το κόστος των μετακινήσεων, εκεί που έχουν φτάσει πλέον οι τιμές, και το πώς αυτό συνδέεται με την τοπική συγκοινωνία. Χωρίς δημοτική συγκοινωνία που να συνδέει τις γειτονιές μας με τις υπηρεσίες, τα σχολεία, τα φροντιστήρια, τους αθλητικούς χώρους και τους σταθμούς του ηλεκτρικού στην περιοχή, οι κάτοικοι αναγκάζονται να χρησιμοποιούν το αυτοκίνητό τους. Αυτό σημαίνει παραπάνω έξοδα, καύσιμα και ταλαιπωρία, ειδικά για τους χαμηλόμισθους, τους συνταξιούχους, τους γονείς και τα άτομα με κινητικές δυσκολίες. Δυστυχώς, αντί για σχέδιο, είδαμε τα λεωφορεία του Δήμου μας να παραχωρούνται στον Δήμο Αιγάλεω.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ασφαλώς δεν ισχυρίζομαι ότι ένας Δήμος μπορεί να λύσει τα οικονομικά προβλήματα της χώρας. Ασφαλώς και όχι. Μπορεί όμως να επιλέξει να αξιοποιήσει κάθε εργαλείο για να ανακουφίσει τους δημότες του.
Εγώ, σε αυτό το πλαίσιο, ως «Κοινωνίας Βήμα», καταθέτω συγκεκριμένες προτάσεις:
-
Την ουσιαστική μείωση των δημοτικών τελών που θα έρθουν προς ψήφιση το προσεχές διάστημα.
-
Την ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας με απλές διαδικασίες, ώστε να στηριχθούν έμπρακτα όσοι αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
-
Την εκπόνηση και υλοποίηση ενός σχεδίου τοπικής συγκοινωνίας που θα καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες κάθε γειτονιάς και θα μειώνει την εξάρτηση από το Ι.Χ.
Κλείνοντας, θέλω να τονίσω το εξής: το ζητούμενο δεν είναι απλώς να βγαίνουν οι αριθμοί του Δήμου, αλλά να μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς η κοινωνία. Σε μια εποχή που οι συμπολίτες μας δυσκολεύονται, εμείς πρέπει να επιλέξουμε έναν Δήμο που θα στέκεται δίπλα στον πολίτη και όχι πάνω από την τσέπη του.


