Η «Κοινωνίας Βήμα» καταψήφισε τον προϋπολογισμό του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας–Νέας Χαλκηδόνας για το 2026, θεωρώντας ότι, παρότι είναι τεχνικά σωστά καταρτισμένος, δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.
Συνοπτικά, οι βασικοί λόγοι είναι:
- Μη ρεαλιστική εικόνα εσόδων: Τα έσοδα εμφανίζονται διογκωμένα κυρίως λόγω λογιστικών αλλαγών και όχι πραγματικής οικονομικής ενίσχυσης, ενώ σημαντικό μέρος τους δεν είναι αξιοποιήσιμο (δεσμευμένα ποσά).
- Ελλειμματική λογική: Ο προϋπολογισμός καλύπτει τη διαφορά εσόδων–δαπανών με ταμειακά διαθέσιμα, άρα δεν είναι βιώσιμος μακροπρόθεσμα.
- Επιβάρυνση πολιτών: Τα ίδια έσοδα βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε τέλη και χρεώσεις προς τους δημότες, αντί να αναζητούνται πιο δίκαιες πηγές χρηματοδότησης.
- Ανεπαρκής κοινωνική πολιτική: Πολύ χαμηλές δαπάνες για κοινωνικές παροχές (κάτω από 0,5%), σε μια περίοδο αυξημένων αναγκών.
- Έμφαση σε αναθέσεις και όχι σε δημόσιες υπηρεσίες: Αυξάνονται οι δαπάνες για υπηρεσίες και εξωτερικούς συνεργάτες αντί για ενίσχυση του δήμου.
- Έργα χωρίς άμεσο αντίκρισμα: Μεγάλη αύξηση στα έργα, αλλά χωρίς διασφαλισμένη υλοποίηση εντός του 2026.
- Υποβάθμιση πολιτισμού και υπηρεσιών: Σημαντική μείωση στη χρηματοδότηση πολιτισμού και ενδείξεις ιδιωτικοποίησης υπηρεσιών όπως η καθαριότητα.
Με βάση τα παραπάνω, η παράταξη εκτιμά ότι ο προϋπολογισμός δεν είναι ούτε κοινωνικά δίκαιος ούτε αναπτυξιακά ουσιαστικός και για αυτό τον καταψήφισε.
ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΤΖΕΛΗ
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες σύνταξης του προυπολογισμού σε ένα καινούργιο λογιστικό πλαίσιο και κρίνω θετικά ότι επέστρεψε από το παρατηρητήριο χωρίς παρατηρήσεις γιατί αυτό δείχνει την πολύ καλή δουλειά που έκαναν οι υπηρεσίες για την σύνταξη του. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι ο προϋπολογισμός υπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.
ΕΣΟΔΑ
Πρώτα απ’ όλα, έχουμε ένα ελλειμματικό σχέδιο, με έσοδα περίπου 42,7 εκατομμύρια και δαπάνες που ξεπερνούν τα 46,2 εκατομμύρια ευρώ. Το έλλειμμα αυτό καλύπτεται από τα ταμειακά διαθέσιμα. Είναι δηλαδή ένας προϋπολογισμός που «στέκεται» όχι επειδή παράγει επαρκείς πόρους, αλλά επειδή καταναλώνει ταμειακά αποθέματα. Αν πάμε όμως πιο βαθιά, στη δομή των εσόδων, εκεί αποκαλύπτεται η πραγματική εικόνα. Παρουσιάζεται μια εικόνα αυξημένων ή μεγάλων εσόδων, η οποία όμως σε μεγάλο βαθμό είναι λογιστική και όχι πραγματική. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα έσοδα από πωλήσεις αγαθών και υπηρεσιών εμφανίζονται:
- περίπου 1,1 εκατομμύριο το 2024, να εκτοξεύονται στα 13,5 εκατομμύρια το 2025 και να επανέρχονται κάτω από το 1 εκατομμύριο το 2026.
Αυτό δεν είναι πραγματική οικονομική μεταβολή. Είναι αποτέλεσμα αλλαγών στην ταξινόμηση και στην απεικόνιση των εσόδων. Δηλαδή, ο προϋπολογισμός εμφανίζει μια εικόνα που δεν είναι συγκρίσιμη και δεν αποτυπώνει την πραγματική οικονομική κατάσταση του Δήμου.
Το ίδιο ισχύει και για ένα σημαντικό μέρος των εγγεγραμμένων εσόδων, όπως οι προκαταβολές και λοιπές υποχρεώσεις, που φτάνουν τα 5,5 εκατομμύρια ευρώ. Αυτά τα ποσά δεν είναι ελεύθεροι πόροι. Είναι λογιστικές εγγραφές ή δεσμευμένα κονδύλια που δεν μπορούν να κατευθυνθούν σε κοινωνικές ανάγκες.
Παράλληλα, βλέπουμε ότι ο Δήμος παραμένει έντονα εξαρτημένος από τις μεταβιβάσεις της κεντρικής διοίκησης. Οι ΚΑΠ και τα λοιπά χρηματοδοτικά εργαλεία αποτελούν βασικό κορμό των εσόδων, ενώ τα ίδια έσοδα παραμένουν ουσιαστικά στάσιμα, περίπου στα 10 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει πραγματική ενίσχυση της οικονομικής αυτοτέλειας του Δήμου, αλλά αναπαράγεται ένα μοντέλο εξάρτησης.
Και εδώ τίθεται το βασικό πολιτικό ζήτημα: Ποιος πληρώνει τελικά;
Γιατί την ίδια στιγμή που τα ίδια έσοδα δεν αυξάνονται ουσιαστικά, ένα μεγάλο μέρος τους προέρχεται από ανταποδοτικά τέλη, από επιβαρύνσεις στους δημότες, από υπηρεσίες που πληρώνονται άμεσα από τους πολίτες.
Άρα έχουμε ένα διπλό πρόβλημα: από τη μία, μια διογκωμένη και εν μέρει λογιστική εικόνα εσόδων και από την άλλη, μια πραγματική επιβάρυνση της τοπικής κοινωνίας.
Από τη δική μας σκοπιά, ένας προϋπολογισμός με κοινωνικό προσανατολισμό θα έπρεπε:
- να ενισχύει τα πραγματικά και δίκαια ίδια έσοδα
- να διεκδικεί περισσότερους πόρους από το κράτος, • και κυρίως
- να ανακουφίζει τους πολίτες, όχι να μετακυλίει το κόστος σε αυτούς.
Γι’ αυτό και θεωρούμε ότι, η δομή των εσόδων δεν είναι ούτε κοινωνικά δίκαιη ούτε οικονομικά ρεαλιστική.
ΔΑΠΑΝΕΣ
Ο προϋπολογισμός δαπανων του 2026 δεν είναι ένας ουδέτερος τεχνικός πίνακας. Είναι μια σαφής πολιτική επιλογή για το πού πηγαίνουν τα χρήματα και ποιος τελικά ωφελείται.
Πρώτον, οι κοινωνικές παροχές είναι μόλις 207 χιλιάδες ευρώ σε σύνολο 46 εκατομμυρίων. Δηλαδή κάτω από 0,5%. Και επειδή και το 2025 είναι εξίσου χαμηλό, δεν μιλάμε για πρόβλημα εκτέλεσης. Μιλάμε για συνειδητή επιλογή να μην στηριχθεί ουσιαστικά η κοινωνία σε μια περίοδο ακρίβειας και πίεσης.
Δεύτερον, οι δαπάνες για αγαθά και υπηρεσίες σχεδόν διπλασιάζονται σε σχέση με το 2024 και παραμένουν υψηλές. Αυτό σημαίνει ότι ο δήμος δεν ενισχύει τις δικές του υπηρεσίες, αλλά στρέφεται όλο και περισσότερο σε αναθέσεις και εξωτερικούς συνεργάτες.
Τρίτον, βλέπουμε μια τεράστια αύξηση στα έργα. Από 4 εκατομμύρια σε 20. Ναι, γνωρίζουμε ότι υπάρχει υστέρηση εκτέλεσης. Όμως αυτό ακριβώς είναι το ζήτημα: σχεδιάζονται πολλά μακροπρόθεσμα έργα, που δεν θα χρηματοδοτηθούν το 2026. Άρα έχουμε ένα μοντέλο “έργων στα χαρτιά” χωρίς αντίστοιχο κοινωνικό αποτέλεσμα το 2026.
Τέταρτον, ο πολιτισμός καταρρέει. Από πάνω από 3 εκατομμύρια το 2025 πέφτει στις 568 χιλιάδες. Αυτό δεν είναι τεχνικό θέμα. Είναι καθαρή πολιτική επιλογή υποβάθμισης του πολιτισμού και της κοινωνικής ζωής της πόλης. Πέμπτον, στην καθαριότητα βλέπουμε μείωση της μισθωτής εργασίας σε σχέση με το 2024 και ταυτόχρονα υψηλές δαπάνες σε υπηρεσίες. Αυτό δείχνει μετατόπιση προς εξωτερικές συνεργασίες αντί για ενίσχυση του δημόσιου χαρακτήρα.
Και τέλος, πάνω από 5,5 εκατομμύρια κατευθύνονται σε υποχρεώσεις. Αυτό περιορίζει δραστικά τη δυνατότητα του δήμου να ασκήσει κοινωνική πολιτική.
Κρίνοντας λοιπόν ότι ο προϋπολογισμός και καλύπτει ούτε υπηρετεί της ανάγκες της κοινωνίας, θα τον καταψηφίσουμε.
