ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Γιάννης Τζέλης για την την επιστροφή του ψυχολόγου στο ΚΗΦΗ
Ξεκινάω από ένα θέμα το οποίο το θεωρώ ότι είναι πολιτικό και βαθιά αξιακό και αφορά το αν ο δήμος υπερασπίζεται δημόσιες δομές ή τελικά τις αποδυναμώνει για να παραδοθούν στο μέλλον σε ιδιώτες.
Μιλάμε για ηλικιωμένους ανθρώπους με προβλήματα υγείας όπως Άνοια και Αλτσχάιμερ για συγγενείς που δίνουν καθημερινά αγώνα και για ένα δήμο που διαθέτει μια δοκιμασμένη δημόσια δομή, το ΚΗΦΗ μια δομή με εξιδεικευμένο προσωπικό, σταθερή χρηματοδότηση και με διασύνδεση με φορείς που έχουν πολυετή εμπειρία στη φροντίδα ανθρώπων, ασθενών με άνοια.
Και κεντρικό ρόλο σε αυτήν ασφαλώς έχει ο ψυχολόγος που υπηρετούσε επειδή δέκα χρόνια. Στις 17 Δεκεμβρίου παραμονές γιορτών ήρθαμε εδώ και πήραμε αιφνιδιαστικά μια απόφαση σε εκτός ημερησίας διάταξης θέμα, χωρίς εμπεριστατωμένη τεκμηρίωση στην απόλυση μάλλον την μη ανανέωση της σύμβασης του μοναδικού ψυχολόγου του ΚΗΦΗ που θεωρώ ότι υποβαθμίζει την παροχή του φορέα και φυσικά βγάζει και έναν εργαζόμενο στο δρόμο. Την ίδια περίοδο το Υπουργείο Υγείας εγκρίνει πρόγραμμα 1,4 εκατομμυρίων ευρώ για κινητές μονάδες φροντίδας και σχεδόν ταυτόχρονα μία ΑΜΚΕ αλλάζει καταστατικό και προσθέτει στο σκοπούς της τη φροντίδα ασθενών με άνοια και εμφανίζεται ως ανάδοχος.
Μέσα σε λίγες δηλαδή εβδομάδες τι βλέπουμε; Βλέπουμε την απόλυση του ψυχολόγου, τη σύμβαση με την ΑΜΚΕ και τη δεκαετή προγραμματική συμφωνία του Δήμου. Θεωρώ ότι αυτά δεν είναι συμπτώσεις, είναι επιλογές.
Και εδώ προκύπτουν απλά και καθαρά ερωτήματα:
- γιατί δεν συνεχίζεται η πεπατημένη αποτελεσματική συνταγή,
- γιατί απολύεται ο ψυχολόγος, δεν ανανεώνει τη σύμβασή του και δεν στηρίζεται με αυτόν τον τρόπο η δημόσια δομή και
- γιατί επιλέγεται φορέας χωρίς αποδεδειγμένη εμπειρία στο αντικείμενο. Επίσης,
- γιατί η σύμβαση είναι ασαφής ως προς τους ωφελούμενους, το προσωπικό και τη διάρκεια καθώς η χρηματοδότηση του προγράμματος είναι για δύο χρόνια ενώ η σύμβαση είναι για δέκα.
Και ένα ακόμη πώς δικαιολογείται το ποσό του 1,4 εκατομμυρίων ευρώ για 65-85 ωφελούμενους, όταν αντίστοιχα προγράμματα στο παρελθόν, κόστισαν κλάσμα αυτού του ποσού και λειτούργησαν αρκετά αποτελεσματικά.
Νομίζω ότι αυτό που συμβαίνει δεν είναι μεταρρύθμιση, είναι γνωστή συνταγή, πρώτα αποδυναμώνεις το δημόσιο και μετά παρουσιάζεις τον ιδιώτη ως λύση.
Εμείς ζητάμε την επαναφορά στην πρότερη κατάσταση και με την επιστροφή του εργαζόμενου και ασφαλώς διαφάνεια σε συμβάσεις και καθαρή πολιτική δέσμευση ότι ο Δήμος δεν θα γίνει όχημα ιδιωτικοποίησης της κοινωνικής φροντίδας.
Γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό που κρίνεται είναι αν ο Δήμος μας θα σταθεί δίπλα στους αδύναμους ή θα τους παραδόσεις και σιωπηλά στην αγορά.
Το Γραφείο Επικοινωνίας
της ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΒΗΜΑ
